On Sun, 29 Jan 2012 05:11:52 +0100, piorun wrote:
Dnia 2012-01-28 20:26:28 w wiadomości
użytkownik *M.G.*
napisał:
Siedzimy z dzieckiem i prawie płaczemy przy zakończeniu.
Jedna z najlepszych narracji jakie widziałem. Nie tylko w grze. Tutaj
dodatkowo wszystkie elementy rozgrywki są z nią perfekcyjnie przemieszane.
Podobnie z samym światem gry - wraz z narracją i mechaniką tworzą całość.
Do licha, tutaj nawet poziom trudności jest elementem świata :-) Genialne.
No i gameplay. Tak powinno robić się hack and slashe. Nie jakaś klikanina
byle szybciej, tylko dwuwymiarowy slasher z prawdziwymi unikami, celowaniem
itp. Gdyby Torchlight miał taki gameplay, to nie byłby taki nudny. Gdyby
Diablo III miało taki gameplay, to może nawet rozważyłbym zagranie.
Dopiero w to gram, więc o zakończeniu trudno mówić, ale fakt, że sama
rozgrywka podoba mi się bardzo. Całe dopasowanie broni do stylu gry jest
naprawdę dobre (a nie, że jakiś podział na klasy postaci). Jest naprawdę
dobrze, ale mimo wszystko dawkuję to raz na kilka dni (nie wiem czemu, bo
nie, że mnie odrzuca, ale coś nie tak, że nie jestem w stanie grać
non-stop, aż do skończenia).
Ja również tak mam ale "Bastionu" nie warto chłonąć w dużych dawkach.
Lepiej smakować. Słuchać narratora, delektować się. Zresztą to chyba
dlatego, że jesteśmy już starzy i mamy wiele ciekawych rzeczy do roboty,
które również zaprzątają nam myśli, więc skupianie się na graniu w
dłuższych sesjach nie daje takiego kopa. Coś zawsze męczy z tyłu czaszki,
mówi, że co prawda w świetną grę sobie pykasz ale już dość, zajmij się
innymi sprawami.
Nie to co młodzież, która z założenia się nudzi i nie potrafi znaleźć sobie
nic ciekawego dla zabicia czasu.
Btw. masz dziecko? Nie wiedziałem w sumie :>
Facebook powiedziałby, że "to skomplikowane".
--
M.G.
